Życzymy miłego dnia
strona główna
godny zaufania
dobry
uznany
bezpieczny
najlepszy
polecany
dobre opinie
autoryzowany
zaufany
wybitny

Tablica informacyjna



WPROWADZENIE



Pozycja 1

Witamy na naszej stronie

Porady prawne, pisma procesowe, pełna obsługa prawna

kancelaria prawna

 
Zapraszamy
 
 
Pozycja 2




Zapraszamy na stronę główną :)

Oby ten dzień był udany :)


 
Pozycja 3


Reklama

Polecamy to co najlepsze:

porady prawne warszawa

druk ulotek warszawa



Strony internetowe spółek lub inne strony internetowe służą, w niektórych przypadkach, jako alternatywa dla publikacji informacji w rejestrach spółek. Państwa członkowskie powinny móc wyznaczać te inne strony internetowe, z których spółki mogłyby bezpłatnie korzystać w celu takich publikacji, takie jak strony internetowe stowarzyszeń przedsiębiorców lub izb handlowych lub centralna platforma elektroniczna, o której mowa w niniejszej dyrektywie. W przypadku gdy istnieje możliwość wykorzystywania stron internetowych spółek lub innych stron internetowych do celów publikacji planów połączeń lub planów podziałów oraz innych dokumentów, które w trakcie takich operacji należy udostępnić akcjonariuszom i wierzycielom, należy zagwarantować bezpieczeństwo stron internetowych i autentyczność dokumentów.

Niniejsza dyrektywa powinna mieć również zastosowanie do zespołów składających się z szeregu urządzeń ciśnieniowych zmontowanych w celu stworzenia zintegrowanej i funkcjonalnej całości. Zespoły takie mogą być zróżnicowane – od prostych zespołów, takich jak szybkowary, do złożonych, takich jak kotły wodnorurowe. Jeśli producent zespołu zamierza go wprowadzić do obrotu oraz oddać do użytku jako zespół, a nie w formie jego niezmontowanych elementów, zespół ten powinien spełniać wymagania niniejszej dyrektywy. Niniejsza dyrektywa nie powinna jednak mieć zastosowania do montażu urządzeń ciśnieniowych na miejscu i na odpowiedzialność użytkownika, który nie jest producentem, jak to ma miejsce w przypadku instalacji przemysłowych.


 

Rozbieżne podejścia doprowadziłyby do fragmentacji rynku wewnętrznego, ponieważ emitenci, oferujący oraz osoby wnioskujące o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym podlegaliby w poszczególnych państwach członkowskich różnym przepisom, a prospekty zatwierdzone w jednym państwie członkowskim mogłyby nie zostać dopuszczone do stosowania w innych państwach członkowskich. Wobec braku zharmonizowanych ram służących zapewnieniu jednolitego obowiązku informacyjnego oraz funkcjonowania paszportu w Unii istnieje zatem prawdopodobieństwo, że różnice w przepisach państw członkowskich stworzyłyby przeszkody utrudniające sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego papierów wartościowych. W związku z tym, aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i poprawić warunki jego funkcjonowania, w szczególności w odniesieniu do rynków kapitałowych, oraz aby zagwarantować wysoki poziom ochrony konsumentów i inwestorów, należy ustanowić ramy regulacyjne dotyczące prospektów na poziomie Unii.

W celu zapewnienia możliwości transgranicznego przenoszenia usług online w zakresie treści należy wprowadzić wymóg, by dostawcy usług online w zakresie treści objęci zakresem niniejszego rozporządzenia umożliwiali abonentom korzystanie z takich usług w państwie członkowskim, w którym są oni czasowo obecni, w taki sam sposób, w jaki odbywa się to w państwie członkowskim ich zamieszkania. Abonenci powinni mieć dostęp do usług online w zakresie treści oferujących te same treści, w tym samym zakresie i na tej samej liczbie urządzeń oraz dla tej samej liczby użytkowników i z tym samym zakresem funkcjonalności co w państwie członkowskim ich zamieszkania. Istotne jest, aby wymóg świadczenia transgranicznego przenoszenia usług online w zakresie treści był obowiązkowy, zatem strony nie powinny mieć możliwości jego wyłączenia, odstąpienia od niego lub zmiany jego skutków. Wszelkie działania dostawcy, które uniemożliwiałyby abonentom dostęp do usług lub korzystanie z nich podczas czasowej obecności w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie ich zamieszkania, na przykład ograniczenie funkcjonalności usługi lub jakości jej świadczenia, powinny być traktowane jako obchodzenie obowiązku świadczenia transgranicznego przenoszenia usług online w zakresie treści, a zatem byłyby sprzeczne z niniejszym rozporządzeniem.


 

Decyzję o poddaniu podmiotu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji należy podjąć zanim bilans wykaże niewypłacalność i wyczerpie się kapitał własny podmiotu. Restrukturyzację i uporządkowaną likwidację należy uruchomić po stwierdzeniu, że podmiot jest na progu upadłości lub jest zagrożony upadłością oraz że żadne alternatywne środki sektora prywatnego nie zapobiegłyby takiej upadłości w rozsądnym czasie. Fakt, że podmiot nie spełnia wymogów dotyczących udzielenia zezwolenia nie powinien sam w sobie uzasadniać uruchomienia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, zwłaszcza jeżeli podmiot jest nadal rentowny lub prawdopodobnie pozostanie rentowny. Podmiot należy uznać za będący na progu upadłości lub zagrożony upadłością, jeżeli narusza on lub prawdopodobnie w bliskiej przyszłości naruszy wymogi niezbędne do utrzymania zezwolenia, w przypadku gdy aktywa podmiotu są lub prawdopodobnie w bliskiej przyszłości będą niższe od jego zobowiązań, jeżeli podmiot jest lub prawdopodobnie w bliskiej przyszłości będzie niezdolny do spłaty swoich długów w terminie wymagalności, lub jeżeli podmiot wymaga nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego, z wyjątkiem szczególnych okoliczności określonych w niniejszym rozporządzeniu.

Konieczność skorzystania z awaryjnego wsparcia płynnościowego udzielanego przez bank centralny nie powinna sama w sobie stanowić warunku wskazującego w wystarczającym stopniu na to, że podmiot jest lub w najbliższej przyszłości będzie niezdolny do spłaty swoich zobowiązań w terminie wymagalności. Gdyby ten instrument był gwarantowany przez państwo, podmiot korzystający z takiego instrumentu podlegałby przepisom o pomocy państwa. W celu utrzymania stabilności finansowej, w szczególności w przypadku systemowego niedoboru płynności, gwarancje państwa dotyczące instrumentów wsparcia płynności udostępnianych przez banki centralne lub gwarancje państwa dotyczące nowo wyemitowanych zobowiązań w celu zaradzenia poważnym zakłóceniom w gospodarce państwa członkowskiego nie powinny prowadzić do uruchomienia ram restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli spełniony jest szereg warunków. Środki gwarancji państwa powinny w szczególności zostać zatwierdzone zgodnie z ramami pomocy państwa i nie powinny stanowić elementu szerszego pakietu pomocy, a stosowanie tych środków powinno być ściśle ograniczone w czasie. Gwarancje państw członkowskich dla należności kapitałowych powinny być zabronione.


     
nauka
obszar
pomoc
zakres
uwaga
widok
model
obraz
kostka
gama
sukces

© 2018